Tagi

, , , , , ,

W Polsce fantasy od lat cieszy się dużą popularnością. Wielu ludzi z wypiekami na twarzach nadal czyta Tolkiena, zachwyca się nieprzewidywalnością fabuły w świecie wykreowanym przez George’a R. R. Martina czy kreatywnością pomysłów coraz bardziej znanego czytelnikom Brandona Sandersona. Jednak nie tylko zagraniczni twórcy są czytani, ale również rodzimi – duża w tym zasługa wydawnictw takich jak: Fabryka Słów czy SuperNOWA.

O ile w latach w latach 90. oraz na początku XXI wieku, w kontekście polskiej fantasy najczęściej mówiło się o „Wiedźminie” Andrzeja Sapkowskiego, to w ostatnich latach  w XXI wieku pojawiło się wiele nowych twarzy parających się szeroko rozumianą fantastyką. Wśród nich należy z pewnością wymienić: Annę Brzezińską, Annę Kańtoch, Anetę Jadowską, Maję Lidię Kossakowską, Jarosława Grzędowicza, Andrzeja Pilipiuka, Andrzeja Ziemiańskiego, Jakuba Ćwieka, Feliksa W. Kresa, Roberta M. Wegnera, Eugeniusza Dębskiego oraz trzech Jacków – Dukaja, Piekarę i Komudę. Jednocześnie nie słabnie popularność autorów, którzy byli na topie wcześniej, jak choćby wspomniany Sapkowski. W ostatnich latach: ukazała się książka „Sezon burz”, wydawnictwo SuperNOWA wydało historie Geralta z Rivii w pięknych okładkach, powstała też świetna gra komputerowa o wiedźminie, do której ekranizacji przygotowuje się Hollywood. Co więcej, ceniony polski rysownik, animator i reżyser, Tomasz Bagiński, przygotowuje film o Geralcie z Rivii. Jak widać, moda na „Wiedźmina” nie słabnie i nic nie wskazuje na to, by zapanowała tu jakaś stagnacja.

Anna Brzezińska (ur. 1971 w Opolu) jest trzykrotną laureatką Nagrody im. Janusza A. Zajdla (za opowiadania A kochał ją, że strach Wody głębokie jak niebo oraz powieść Żmijowa harfa), a także współwłaścicielką Agencji Wydawniczej Runa. Jej debiut przypada na rok 1998, kiedy w „Magii i Mieczu” ukazało się wspomniane opowiadanie A kochał ją, że strach. Brzezińska znana jest również z cykli powieści: Saga o zbóju Twardokęsku oraz Wilżyńska Dolina.

Anna Kańtoch (ur. 28 grudnia 1976 w Katowicach) jest czterokrotną laureatką Nagrody im. Janusza A. Zajdla, w 2013 roku otrzymała również Nagrodę Literacką im. Jerzego Żuławskiego za powieść Czarne. Na Euroconie 2007 otrzymała nagrodę Europejskiego Stowarzyszenia Science Fiction (ESFS) dla najbardziej obiecującego młodego twórcy – Encouragement Award. Nagrodę im. J. A. Zajdla otrzymała za powieść Przedksiężycowi oraz za opowiadania Światy Dantego, Duchy w maszynach i Człowiek nieciągły. Zadebiutowała w 2004 roku opowiadaniem Diabeł na wieży opublikowanym w czasopiśmie „Science Fiction”. Pisała recenzje filmów i książek do internetowego magazynu „Avatarae”, dziś pisze do magazynu „Esensja”. Najsłynniejszym bohaterem jej twórczości jest postać Domenica Jordana.

Aneta Jadowska (ur. 14 sierpnia 1981 w Radomsku) – autorka obecnie związana z Toruniem, w którym mieszka od 15 lat i który uczyniła głównym miejscem akcji heksalogii o Dorze Wilk, wpisując to miasto na literacką mapę Polski. Najbardziej znana jest właśnie z powieści o toruńskiej wiedźmie-policjantce, prócz tego jest autorką między innymi opowiadań: Dziwny jest ten świat czy Kalejdoskop na łamach „Science Fiction” (2004). W 2012 roku otrzymała nagrodę Złota Kareta Nowości 2012 w kategorii Kultura.

Maja Lidia Kossakowska (ur. 1972 w Warszawie) – debiutowała w 1997 roku opowiadaniem Mucha zamieszczonym na łamach czasopisma „Fenix”. W 2001 roku otrzymała Srebrny Glob w kategorii opowiadanie roku za utwór Beznogi tancerz. W ciągu dwóch lat wyróżniona została czterema nominacjami do Nagrody im. Janusza Zajdla m.in. za opowiadania: Sól na pastwiskach niebieskich, Schizma, Beznogi tancerz i Żarna niebios. Kossakowska szczególnie znana jest z książek o tematyce anielskiej: Obrońcy Królestwa, Siewca Wiatru czy Żarna niebios. W roku 2006 otrzymała Złotego Kota za cykl anielski. W 2007 – Śląkfę dla Twórcy Roku. Ośmiokrotnie nominowana do Nagrody im. Janusza Zajdla, otrzymała ją w 2007 roku za opowiadanie Smok tańczy dla Chung Fonga, oraz w 2012 za powieść Grillbar Galaktyka.

Jarosław Grzędowicz (ur. 3 maja 1965 we Wrocławiu) – mąż Mai Lidii Kossakowskiej. Debiutował w roku 1982 r. opowiadaniem Azyl dla starych pilotów, zamieszczonym w tygodniku „Odgłosy”. Osiem lat później razem z: Rafałem A. Ziemkiewiczem, Andrzejem Łaskim, Krzysztofem Sokołowskim i Dariuszem Zientalakiem założył magazyn literacki „Fenix”. Jego opowiadania publikowane były w „Nowej Fantastyce”, „Feniksie”, oraz wielu antologiach science fiction. W roku 2003 ukazał się zbiór opowiadań grozy Księga jesiennych demonów. W 2005 pierwszy tom powieści Pan Lodowego Ogrodu, który pozwolił Grzędowiczowi dołączyć do czołówki polskich twórców fantasy.

Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) najbardziej znany jest z cyklu opowiadań o przygodach egzorcysty i bimbrownika Jakuba Wędrowycza. Pisarz debiutował opowiadaniem Hiena („Fenix” 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Pilipiuk jest też autorem cyklu o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju oraz cyklu Norweski dziennik. Autor dziewięciokrotnie był nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla, otrzymał ją w 2002 roku za opowiadanie Kuzynki, które rok później rozwinął w powieść. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w głosowaniu na nagrodę Nautilus. Ponadto uhonorowany Pucharem Bachusa i Srebrną Muszlą. W 1998 roku nominowany do Śląkfy, nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki w kategorii „Pisarz roku”.

Andrzej Ziemiański (ur. 17 lutego 1960 we Wrocławiu) jako autor fantastyki naukowej debiutował na łamach „Sigmy” (Magazynu problemowo-informacyjnego Politechniki Wrocławskiej) w roku 1979 opowiadaniem Zakład zamknięty. W roku 1981 jego słuchowisko Człowiek, który nie potrafi umrzeć zostało wyróżnione w konkursie zorganizowanym przez teatr Polskiego Radia. Słuchowisko nie zostało jednak zrealizowane, jako że data jego emisji przypadła na początek stanu wojennego. Jego debiutem książkowym był zbiór opowiadań Daimonion wydany w 1985 roku, potem opublikował kilka kolejnych powieści, z czego dwie wspólnie z Andrzejem Drzewińskim. Pisarz znany jest głównie z cyklu o Achai.

Jakub Ćwiek (ur. 24 czerwca 1982 w Opolu) jest kolejnym ciekawym twórcą polskiej fantastyki. Charakterystyczną cechą twórczości Jakuba Ćwieka są liczne nawiązania do popkultury: książek, filmów, seriali, utworów muzycznych (szczególnie rockowych) czy rozmaitych mitologii. Debiutował w 2005 roku zbiorem opowiadań Kłamca, opowiadanie Cicha noc z tego zbioru zostało nominowane do Nagrody im. Janusza A. Zajdla.
Cykl o Kłamcy charakteryzuje się przeplataniem motywów z różnych mitologii, w tym chrześcijańskiej, oraz „mitologii współczesnej” – popkultury. Głównym bohaterem jest schrystianizowany nordycki bóg kłamstwa – Loki.

Feliks W. Kres (ur. 1 czerwca 1966 w Łodzi) debiutował w roku 1983 opowiadaniem Mag nadesłanym na konkurs miesięcznika „Fantastyka”. znany jest głównie jako autor Cyklu szererskiego (właściwy tytuł: „Księga Całości”), który opowiada o świecie zwanym Szererem, gdzie tajemnicza siła sprawcza nazywana Szernią obdarzyła inteligencją — oprócz ludzi — również koty i sępy. Cykl Zjednoczone Królestwa to opowieści dark fantasy o świecie w realiach XVII wieku, gdzie spotkać można zarówno demony, jak i istoty starsze od samego Szatana. Jego utwory przetłumaczone zostały na język czeski, rosyjski oraz hiszpański. Za wydaną w roku 1992 powieść Król Bezmiarów otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla. Pisarz naprawdę nazywa się Witold Chmielecki.

Robert M. Wegner debiutował w 2002 r. opowiadaniem Ostatni lot Nocnego Kowboja opublikowanym w 19. numerze miesięcznika „Science Fiction”. Jego debiutem książkowym był wydany w 2009 zbiór Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Północ–Południe, którego kontynuacją był wydany w 2010 r. zbiór Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód–Zachód. W 2012 r. ukazała się pierwsza powieść osadzona w zarysowanych wcześniej realiach Meekhanu pt. Niebo ze stali. Wszystkie te książki ukazały się nakładem wydawnictwa Powergraph.

Eugeniusz Dębski (ur. 26 stycznia 1952 r. w Truskawcu) – polski pisarz i jeden z czołowych tłumaczy fantastyki rosyjskiej. Prezes wrocławskiego oddziału SPP. Autor przeszło 100 opowiadań i ponad 20 powieści, z których część doczekała się przekładów na język rosyjski, czeski, węgierski i niemiecki. Jako pisarz debiutował w roku 1984. Na łamach „Fantastyki” opublikowano wtedy jego opowiadanie Najważniejszy dzień 111 394 roku. Utwory Eugeniusza Dębskiego pojawiały się potem m.in. w „Fenixie”, „Portalu”, „Magazynie Fantastycznym”, „Science Fiction” i „Nowej Fantastyce”. Obecnie znany jest głównie z opisanych w ośmiu tomach przygód detektywa Owena Yeatesa, cyklu opowieści o rycerzu-xameleonie Hondelyku oraz trylogii Moherfucker. Był czterokrotnie nominowany do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla; zdobył przyznawaną przez Śląski Klub Fantastyki nagrodę literacką Śląkfa; jest jedynym na świecie autorem posiadającym aż dwie nagrody specjalnie dlań ustanowione: Nagrodę Mątwy i Srebrną Muszlę.

Jacek Dukaj (ur. 30 lipca 1974 w Tarnowie) – pisarz science fiction i fantasy. Najczęściej nagradzany polski autor fantastyczny. Otrzymał w 1999 Srebrny Glob za opowiadanie Serce Mroku. Sześciokrotnie nagrodzony nagrodą im. Janusza A. Zajdla oraz jedenastokrotnie do niej nominowany. Wielokrotnie został laureatem „Zajdla”: Katedra (2000 r.), Czarne oceany (2001), Inne pieśni (2003), Perfekcyjna niedoskonałość (2004), Lód (2007) oraz Król Bólu (2010). W lipcu 2008 r. Jacek Dukaj otrzymał nagrodę Sfinks w kategorii „Twórca Roku”. Trzykrotny laureat „Śląkfy” jako Twórca Roku (2000, 2007 i 2009 – wspólnie z Jakubem Jabłońskim). Dukaj trzykrotnie otrzymał nominację do Paszportu Polityki. 27 września 2008 r. jury Fundacji im. Kościelskich ogłosiło, że Jacek Dukaj otrzymał za Lód Nagrodę Kościelskich. Fundacja chciała podkreślić uniwersalne wartości jego twórczości, sprawność językową i narracyjną oraz rozmach jego powieści. W 2009 r. Jacek Dukaj został polskim laureatem Europejskiej Nagrody Literackiej również za powieść Lód. W lutym 2011 r. uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca za tom opowiadań Król Bólu. Film animowany Tomasza Bagińskiego Katedra na podstawie opowiadania Dukaja został w 2003 roku nominowany do Oscara. W przygotowaniu jest film Bagińskiego na podstawie kolejnego opowiadania Dukaja – Ruch generała. Oprócz pierwszego wydania Xavrasa Wyżryna, okładki wszystkich książek Dukaja są autorstwa Bagińskiego.

Jacek Piekara (ur. 19 maja 1965 w Krakowie) – polski pisarz fantasy, dziennikarz i redaktor czasopism o grach komputerowych, a także redaktor naczelny czasopisma „Fantasy”. Publikował pod pseudonimem Jack de Craft. Debiutował w sierpniu 1983 opowiadaniem Wszystkie twarze szatana na łamach miesięcznika „Fantastyka”. Jego pierwszą powieścią był Labirynt (1987). Obecnie znany głównie z cyklu opowiadań o czarodzieju Arivaldzie z Wybrzeża oraz opowiadań o Mordimerze Madderdinie – inkwizytorze żyjącym w alternatywnym świecie, w którym Chrystus zszedł z krzyża i objął władzę nad ludzkością. Współpracował przy tworzeniu scenariusza gry komputerowej Książę i Tchórz, w której występuje Arivald – postać z jego opowiadań. Z czołówką polskich aktorów pracował jako reżyser dubbingów, prowadził również autorskie programy w radiu WAWA.

Jacek Komuda (ur. 23 czerwca 1972) – autor powieści i opowiadań historycznych osadzonych głównie w realiach Polski sarmackiej. Karierę pisarską rozpoczął w 1999 Opowieściami z Dzikich Pól. Wcześniej zadebiutował na łamach „Fantastyki” opowiadaniem Czarna Cytadela. Bohaterem wielu jego opowiadań i powieści jest Jacek Dydyński – małopolski szlachcic-awanturnik. W 2009 Komuda rozpoczął cykl powieściowy Orły na Kremlu, którego głównym bohaterem jest właśnie Dydyński, a akcja dzieje się podczas wyprawy Dymitra Samozwańca na Moskwę w latach 1604-1606. W 2009 r. pisarz otrzymał nagrodę im. Leonida Teligi za marynistyczną powieść Galeony wojny. Jego Diabeł Łańcucki był z kolei nominowany do Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego. Komuda jest współautorem gry fabularnej Dzikie Pola oraz scenariuszy do gier komputerowych Wiedźmin i Earth 2160. Pisarz publikował artykuły historyczne oraz scenariusze i materiały do Dzikich Pól w magazynie „Magia i Miecz”. *

Uwagi: opisy autorów pochodzą z Wikipedii. 

Autor: Aleksander Sarota

Reklamy